غمگینانه « نقطه دات نقطه

a minimalist in mairyland park

09:35:31 ب.ظ on جولای 15, 2008 | # | 5

این روزها آرام می آیم و آرام می روم . . . مبادا خنده هاشان کمی آشفته شود .

vivavida 9:51 ب.ظ on سه شنبه, جولای 15, 2008 | # | پاسخ

چرا نمی شینی باهاشون بخندی؟
pazh 9:55 ب.ظ on سه شنبه, جولای 15, 2008 | # | پاسخ

گاهی لازمه بزنی تو پرشون!
چشم غمگین 6:05 ق.ظ on چهار شنبه, جولای 16, 2008 | # | پاسخ

من اگه در حال خنده باشم کسی آروم بیاد و بره این شکلی میشم( :-> )!
hychkas 8:30 ق.ظ on چهار شنبه, جولای 16, 2008 | # | پاسخ

اینجوری پیش بری کم کم سایه می شی…بعد هم محو می شی..و تموم می شی…
پیمان 9:56 ق.ظ on چهار شنبه, جولای 16, 2008 | # | پاسخ

سلام.
خیلی دوست دارم مینیمال هارو درک کنم.ولی فکر می کنم هنوز قدرت درکشو ندارم.
ممنون و موفق باشید.